<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><?xml-stylesheet type="text/xsl" href="static/style.xsl"?><OAI-PMH xmlns="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/OAI-PMH.xsd"><responseDate>2026-06-29T07:24:41Z</responseDate><request verb="GetRecord" identifier="oai:docta.ucm.es:20.500.14352/20685" metadataPrefix="oai_dc">https://docta.ucm.es/rest/oai/request</request><GetRecord><record><header><identifier>oai:docta.ucm.es:20.500.14352/20685</identifier><datestamp>2023-07-18T05:11:19Z</datestamp><setSpec>com_20.500.14352_1</setSpec><setSpec>col_20.500.14352_8</setSpec></header><metadata><oai_dc:dc xmlns:oai_dc="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns:doc="http://www.lyncode.com/xoai" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd">
   <dc:title>Somatostatina: bioquímica, fisiología y uso farmacológico</dc:title>
   <dc:creator>Lumbreras Gavilanes, Adrián</dc:creator>
   <dc:contributor>Roncero Romero, César</dc:contributor>
   <dc:subject>615.357</dc:subject>
   <dc:subject>Farmacología (Farmacia)</dc:subject>
   <dc:subject>3209 Farmacología</dc:subject>
   <dc:description>La somatostatina fue originalmente identificada por Krulich y col. en 1968, y caracterizada por Brazeau y col. en 1973. La somatostatina humana (SST) (hormona inhibidora de la liberación de somatotropina,) se localizó en el hipotálamo por Pelletier y col. en 1977. Posteriormente la somatostatina se ha detectado en casi todos los sistemas de tejidos y órganos, terminal nervioso y células glandulares especializadas, en varios tamaños moleculares y actuando a través de subtipos de receptores (SSTR). Además de modular la función de los centros cerebrales superiores, esta hormona ejerce una influencia inhibidora sobre la hormona del órgano diana y las actividades secretoras exocrinas y la proliferación celular, mientras que favorece la apoptosis. Esta molécula es extremadamente versátil, funcionando como neurohormona, neurotransmisor, y una hormona que puede actuar de manera autocrina o paracrina.</dc:description>
   <dc:description>Fac. de Farmacia</dc:description>
   <dc:description>TRUE</dc:description>
   <dc:description>unpub</dc:description>
   <dc:date>2023-06-18T01:34:59Z</dc:date>
   <dc:date>2023-06-18T01:34:59Z</dc:date>
   <dc:date>2017-02</dc:date>
   <dc:type>bachelor thesis</dc:type>
   <dc:identifier>https://hdl.handle.net/20.500.14352/20685</dc:identifier>
   <dc:identifier>XXXX-XXXX</dc:identifier>
   <dc:language>spa</dc:language>
   <dc:rights>open access</dc:rights>
   <dc:format>application/pdf</dc:format>
   <dc:format>application/pdf</dc:format>
</oai_dc:dc></metadata></record></GetRecord></OAI-PMH>